Geconfronteerd met vele gevallen van longtuberculose bij de havenarbeiders werd in 1922 in de schoot van de Belgische Transportarbeiders Bond de VZW Heropbeuring opgericht. Deze vzw verwierf van het OCMW-Antwerpen een groot terrein in de bosrijke omgeving van Brasschaat rond de Mickse hoeve.
In 1927 werd hierop een eerste residentiële voorziening gebouwd voor de behandeling van patiënten met longtuberculose.
TBC was immers een ziekte die gepaard ging met een algemene verzwakte gezondheidstoestand en het was dan ook vooral de arbeidersklasse die getroffen werd door deze ziekte.
Dit sanatorium was een unicum in Vlaanderen. De aanvragen om te komen “kuren” in De Mick overtreffen vrij snel de beschikbare bedden zodat reeds in 1934 een verdieping op de bestaande gelijkvloers werd gebouwd zodat de vergrote instelling plaats bood voor 54 patiënten.
Op het einde van WO II werd de instelling volledig door bombardementen vernietigd, en onder impuls van een dynamische beheerraad werd direct met de plannen voor de wederopbouw gestart. In 1953 werd de heropgebouwde instelling in gebruik genomen. Het prachtige gebouw, in de vorm van een T, met wijde vleugels en brede terrassen, drie verdiepen hoog is een mooi voorbeeld van de bouwstijl van die periode.
